Την Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Παραμυθίας, εκ της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, υποδέχθηκε, κατά την 3η Αυγούστου 2019, στην πλατεία «Μάνος Κατράκης» στο Καστέλι Κισάμου, η Ιερά Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου.
Την Ιερά Εικόνα κόμισαν οι πατέρες από την Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου. Την υποδέχθηκε ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος, Τοπικοί Άρχοντες και χιλιάδες κόσμου. Η εν λόγω εικόνα της Παναγίας είναι πιστό αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας που φυλάσσεται στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου και μεταφέρθηκε εν πομπή στην ιερά μονή Παρθενώνος της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου, όπου τελέσθηκε Αρχιερατικός εσπερινός χοροστατούντος του Μητροπολίτου Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνου και συγχοροστατούντος του Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου.
“Εὐχόμαστε ἡ Χάρις τῆς Παναγίας τῆς Παραμυθίας νὰ σᾶς ἐνισχύει πάντοτε στὸν πνευματικό σας ἀγώνα καὶ στὴν καθημερινή σας ζωή, ποὺ εἴθε νὰ εἶναι πνευματικὰ εὔκαρπη καὶ καλλίκαρπη καὶ παναγιοσκέπαστη”, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο π. Μάξιμος Βατοπαιδινός (φώτο), ο οποίος εκπροσώπησε τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Γέροντα Εφραίμ.
Ακολουθεί, αυτούσια, η ομιλία του π. Μαξίμου Βατοπαιδινού:
“Σεβασμιώτατε,
Σεβαστή Γερόντισσα,
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
Ὁ σεβαστὸς Γέροντάς μας, γιὰ λόγους ὑγείας ἀδυνατεῖ νὰ παρευρεθεῖ σήμερα μαζί μας. Σᾶς μεταφέρουμε ὅμως τὸ χαιρετισμό του, τὶς εὐχὲς καὶ τὴν ἀγάπη του.
Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς μεταφορᾶς στὴν Ἱερὰ Μονὴ Παρθενῶνος τοῦ πιστοῦ ἀντιγράφου τῆς θαυματουργοῦ εἰκόνος τῆς Παναγίας τῆς Παραμυθίας, ἡ ὁποία εὑρίσκεται στὴν Ἱερὰ Μονή μας, θέλουμε νὰ ἐκφράσουμε τὴν ἰδιαίτερη εὐαρέσκεια καὶ χαρά μας, γιατὶ στὸ ἑξῆς μὲ τὴν παρουσία τῆς ἱερᾶς εἰκόνος, ἡ θεομητορικὴ εὔνοια καὶ προστασία θὰ σκέπει τὴ Μονὴ αὐτή, τὶς ἀδελφὲς καὶ τοὺς προσκυνητές της καὶ θὰ γίνει πηγὴ πνευματικῆς εὐφροσύνης καὶ παρηγοριᾶς.
Ἡ Παναγία μας σὰν Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἔδωσε τὴν σάρκα της στὸ Υἱὸ καὶ Θεό της σὰν ἀπαρχὴ προσφορᾶς τῆς ἀνθρώπινης φύσης στὸ Θεὸ καὶ εἶναι μεθόριο συνάντησης τοῦ κτιστοῦ μὲ τὸ ἄκτιστο. Ἐπιπλέον εἶναι γιὰ μᾶς τοὺς πιστοὺς ἡ αἰώνια πνευματικὴ μητέρα, ὅπως εἶναι γιὰ τὸ Θεὸ ἡ κατὰ σάρκα Μητέρα Του. Ἔχουσα αὐτὴ τὴ διπλὴ ἰδιότητα ἵσταται μεταξὺ Οὐρανοῦ καὶ Γῆς. Ὡς ὑπερέχουσα δὲ κατὰ τὴν ἁγιότητα ἀπ’ ὅλα τὰ κτίσματα ἔχει μιὰ μοναδικὴ καὶ ἐξέχουσα παρρησία στὸ Θεό. Ἔτσι γίνεται ἡ ἰσχυρότερη μεσίτρια στὸ Θεὸ γιὰ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων καὶ πείθει τὸν κατὰ σάρκα Υἱὸ καὶ Θεό της νὰ συγχωρᾶ τὰ πνευματικὰ παιδιά της, ἐμᾶς τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἀνθρώπους. Σηκώνει τὰ βάρη μας. Ἀνακουφίζει τοὺς στεναγμούς μας. Δίνει παρρησία στοὺς ἔνοχους, ἐλπίδα σ’ αὐτοὺς ποὺ θέλουν νὰ μετανοήσουν. Παρηγορία στοὺς θλιβομένους. Σωτηρία στοὺς πειραζομένους. Λύτρωση στοὺς καταδικασμένους. Αὐτὸς εἶναι ὁ διαχρονικὸς ρόλος της στὴ διάρκεια τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας.
Αὐτὸς ὁ ἱστορικὰ πάλιν καὶ πολλάκις ἐπαληθευθεὶς ρόλος της διαδραματίστηκε καὶ στὴ Μονή μας, ὅταν στὶς ἀρχὲς τοῦ 14ου αἰώνα σὲ μία πειρατικὴ ἐπιδρομὴ ἐπέδειξε, γιὰ τὴν Μονὴ καὶ τοὺς τότε Πατέρες, τὴν σωτήρια παρρησία Της πρὸς τὸν Υἱό Της.
Ὑπῆρχε τότε ἡ παράδοση κάθε βράδυ κάτω ἀπὸ τὴν εἰκόνα νὰ κρεμάζουν τὰ μεγάλα κλειδιὰ τῆς πύλης τῆς Μονῆς καὶ τὸ πρωὶ ὁ Ἡγούμενος προσκυνώντας τὰ ἔπαιρνε καὶ τὰ παρέδιδε στὸν θυρωρὸ γιὰ νὰ ἀνοίξει. Ἕνα πρωινὸ ὅμως ὁ Ἡγούμενος ἄκουσε φωνὴ ἀπὸ τὴν εἰκόνα νὰ τοῦ λέει «Μὴν ἀνοίξετε τὶς πύλες τῆς Μονῆς, ἀλλὰ ἀνεβεῖτε στα τείχη καὶ διῶξτε τοὺς πειρατές». Τότε ὁ Χριστὸς εἶπε «Μὴ Μῆτερ μου, ἄφησέ τους νὰ τιμωρηθοῦν ὅπως τοὺς ἀξίζει». Ἡ Παναγία μας ἐπανέλαβε γιὰ δεύτερη φορὰ τὴν προτροπή. Τὰ πρόσωπα στὴν εἰκόνα ζωντάνεψαν. Ὁ Κύριός μας, σηκώνοντας τὸ χέρι Του μὲ τὸ ὁποῖο εὐλογοῦσε, ἔκλεισε τὸ στόμα τῆς Ὑπεραγίας Μητρός Του. Κατὰ τὸν τρόπο αὐτὸ ἔγινε τρόπο τινὰ μιὰ διαφωνία τῆς Θεοτόκου μὲ τὸ Χριστὸ καὶ φάνηκε πὼς οἱ πρεσβεῖες τῆς φιλανθρώπου Μητρὸς κάμπτουν τὴ δίκαια Κρίση τοῦ Υἱοῦ. Τράβηξε λίγο τὸ χεράκι τοῦ Χριστοῦ καὶ γιὰ τρίτη πλέον φορὰ εἶπε «Μὴν ἀνοίξετε τὶς πύλες…».
Ἀπὸ τότε στὴν εἰκόνα ἡ μορφὴ καὶ ἡ ἔκφραση τῶν προσώπων ἀποτυπώθηκε ὅπως εἶχε διαμορφωθεῖ μετὰ τὸ θαῦμα, μὲ τὴν Θεοτόκο νὰ ἔχει ἕνα ἱλαρὸ καὶ γαλήνιο βλέμμα, ἐνῷ ὁ Χριστὸς ἂν καὶ βρέφος, παρουσιάζεται σοβαρὸς ὡς Κριτής. Δικαίως οἱ Πατέρες ἀπεκάλεσαν τὴν θαυματουργὸ εἰκόνα “Παραμυθία”, ποὺ σημαίνει παρηγοριά.
Ἔτσι ἡ θεία Πρόνοια μὲ αὐτὸ τὸ θαῦμα φανερώνει γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας τὴν μεγάλη παρρησία ποὺ ἔχει ἡ Παναγία μας στὸν Υἱό Της καὶ Θεό μας, ἀλλὰ καὶ τὴν κηδεμονία Της στοὺς πιστοὺς δούλους Της.
Εὐχόμαστε ἡ Χάρις τῆς Παναγίας τῆς Παραμυθίας νὰ σᾶς ἐνισχύει πάντοτε στὸν πνευματικό σας ἀγώνα καὶ στὴν καθημερινή σας ζωή, ποὺ εἴθε νὰ εἶναι πνευματικὰ εὔκαρπη καὶ καλλίκαρπη καὶ παναγιοσκέπαστη. Ἀμήν”.