Παρουσία του βιβλίου “Η Βυζαντινή Ανάστασις”, της Ομότιμης Καθηγήτριας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, Ιωάννας Στουφή – Πουλημένου, θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 25 Απριλίου 2024, στις 18:30, στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο (Ευριπίδου 12) στην Αίθουσα Μεγάλων Ευεργετών (1ος όροφος).
Την εκδήλωση θα χαιρετίσει ο Αντιπρύτανης Έρευνας, Καινοτομίας και Δια Βίου Μάθησης του ΕΚΠΑ, Αν. Καθηγητής κ. Χρήστος Καραγιάννης.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
κ. Θωμάς Ιωαννίδης, Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έφορος του Λαϊκού Πανεπιστημίου
κ. Ευαγγελία Γεωργιτσογιάννη, Καθηγήτρια του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου
κ. Δημήτριος Μπαλιάτσας, Καθηγητής – Σύμβουλος του Ε.Α.Π., Εκδότης
και η συγγραφέας Ιωάννα Στουφή – Πουλημένου, Ομότιμη Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών.
“Η Βυζαντινή Ανάστασις”: Ζητήματα της παλαιολόγειας εικονογραφίας
Το βιβλίο “Η Βυζαντινή Ανάστασις” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “ΕΝΝΟΙΑ” και περιγράφει κυρίως ζητήματα της παλαιολόγειας εικονογραφίας. (Δείτε τα περιεχόμενα ΕΔΩ)
Η Ανάσταση του Χριστού αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της χριστιανικής πίστης. Αυτό διατυπώνει με σαφήνεια ο απόστολος Παύλος: «ΕἰδὲΧριστὸςοὐκἐγήγερται, ματαία ἡ πίστιςὑμῶν» (Α΄ Κορ. 15, 17).
Αυτήν τη θεμελιώδη διδασκαλία της Εκκλησίας για τη ζωή και τον θάνατο, τον ουρανό και τον Άδη, το φως και το σκοτάδι, την πτώση και την αναδημιουργία, την αμαρτία και τη σωτηρία, την κατήφεια του θανάτου και τη χαρά της ζωής, προσπάθησε η βυζαντινή τέχνη να εκφράσει με την παράσταση της Εἰς Ἅδου Καθόδου. Αυτή την εικόνα ο βυζαντινός καλλιτέχνης την αποκαλεί συνειδητά H ANACTACIC και ο πιστός που την προσκυνά νιώθει ότι η Ανάσταση του Χριστού είναι και δική του ανάσταση.
Από την εποχή της δημιουργίας της –πιθανώς στο ξεκίνημα του εβδόμου αιώνα–ιστορήθηκε στους τοίχους και τα προσκυνητάρια των εκκλησιών, κόσμησε εικονογραφημένα χειρόγραφα και άλλα έργα τέχνης. Όπως όλα τα εικονογραφικά θέματα, ακολούθησε μια εξελικτική πορεία, χωρίς να αλλοιώνεται το θεολογικό περιεχόμενό της. Αντίθετα, αυτό γινόταν σαφέστερο και πιο εύληπτο από τους πιστούς. Προς αυτή την κατεύθυνση, πολλά προσέφερε η παλαιολόγεια τέχνη. Σκηνές πολυπρόσωπες, αφηγηματικές και ευρηματικές συνδυάζουν τη δογματική διδασκαλία, τη λατρεία και την υμνολογία της Εκκλησίας με τον λυρισμό και τον ουμανισμό της παλαιολόγειας κοινωνίας.