“Μυστήριον ξένον ὁρῶ καί παράδοξον, οὐρανόν τό σπήλαιον, θρόνον χερουβικόν τήν Παρθένον…”
Όσο περισσότερο μελετούμε το χαρμόσυνο κοσμοσωτήριο γεγονός της ενανθρώπησης του Κυρίου, τόσο και περισσότερο βρισκόμαστε μπροστά σε ερωτηματικά στα οποία η ανθρώπινη λογική μας αδυνατεί να απαντήσει. Ακόμη και οι πλέον θεοφώτιστοι και σοφοί Πατέρες της Εκκλησίας, που έχουν μιλήσει και γράψει για την “μητρόπολη των εορτών” – όπως χαρακτηρίζουν τα Χριστούγεννα- εκφράζουν θαυμάσιες εμβαθύνσεις στο ύψιστο αυτό γεγονός, όπως, γιατί ο Υιός του Θεού έγινε Υιός της Παρθένου, και ποια είναι τα αναρίθμητα ευεργετικά αποτελέσματα, για την ανθρωπότητα και ολόκληρο τόν κόσμο, από τον ερχομό του Χριστού στη γή με σώμα ανθρώπινο. Αλλά όταν φθάνουν στο πώς έγινε το καταπληκτικό αυτό γεγονός, δεν μπορούν να προχωρήσουν, και αναφωνούν: Αυτό είναι παράξενο μυστήριο που αδυνατούμε να ερευνήσουμε:
“Μυστήριον ξένον ὁρῶ καί παράδοξον” .
“Δὲν ἐπιδέχεται ἔρευνα τὸ μυστήριο· μόνο μὲ τὴν πίστη ὅλοι δοξάζουμε
καὶ ἀναφωνοῦμε, Ἀνερμήνευτε Κύριε δόξα σοι” (Αίνοι Χριστουγέννων).
Αλλά, αν και δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το πώς συνέβη το Μυστήριον της ενανθρωπήσεως του Υιού του Θεού, τόσον η αγία Γραφή, όσον και οι φωτισμένοι άγιοι Πατέρες, μας διδάσκουν, γιατί ο Υιός του Θεού άφησε την δόξα του ουράνιου θρόνου Του και καταδέχτηκε να υποστεί ως άνθρωπος συνεχείς ταπεινώσεις, διωγμούς, συκοφαντίες μέχρι και ατιμωτικό σταυρικό θάνατο.
Με λίγα λόγια αυτό το ομολογούμε και στο Σύμβολον της Πίστεως: “Πιστεύω …καί εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τον Υἱόν τοῦ Θεοῦ τόν μονογενῆ…Τόν δι’ ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καί σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου καί ἐνανθρωπήσαντα”.
Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, όταν προφέρουμε τα λόγια αυτά: “Τόν δι’ ἡμᾶς τούς ἀνθρώ́πους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν”, κατανοούμε τι πλούτος ευεργεσιών υπονοείται με τη φράση αυτή;
– Ο διάβολος, με τον ερχομό του Κυρίου στη γη, έχασε την δύναμή του πάνω στον άνθρωπο που πιστεύει στον Χριστό. Φάνηκε και στην περίπτωση της θεραπείας του δαιμονισμένου των Γαδαρηνών, που όταν ο Κύριος έδιωξε τους δαίμονες από μέσα του, εκείνοι ζητούσαν την άδεια από τον Ιησού να μπουν μέσα στους χοίρους. Ούτε στους χοίρους δεν έχει την εξουσία ο διάβολος να μπει, πολύ περισσότερο στον άνθρωπο που πιστεύει στον Χριστό.
– Ελευθερώθηκαν οι ψυχές από τον Άδη, που τις κρατούσε αιχμἁλωτες ο σατανάς.
Οι ψυχές των πιστών όταν χωρίζονται από το σώμα εξακολουθούν να ζουν κοντά στο Θεό. Ο θάνατος μεταβλήθηκε σε ύπνο.
–Ο Παράδεισος που είχε κλείσει για τον άνθρωπο, με την παρακοή των Πρωτοπλάστων, άνοιξε πάλι.
–Η προπατορική αμαρτία που κληρονομήσαμε, σαν επιδημική ασθένεια, και κρατούσε τον άνθρωπο μακρυά από τον Θεόν, καθώς και οι προσωπικές αμαρτίες των μετανοούντων, συγχωρούνται πλέον, με τα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας, και ο πιστός γίνεται και πάλι αγαπημένο τέκνο του Θεού. Έτσι μπορεί να αποκαλεί τον Θεό “Πατέρα”.
–Οι άνθρωποι και οι Άγγελοι, γίναμε μία ποίμνη και μπορούμε να λατρεύουμε μαζί τον Τριαδικό Θεό.
–Το ακόμη πιο θαυμαστό είναι ότι ο Χριστός, που προσέλαβε την ανθρώπινη σάρκα, την εξαγίασε, και της δίνει την δυνατότητα να θεοποιηθεί. Λένε οι Πατέρες: Ο Θεός έγινε άνθρωπος για να κάνει τον άνθρωπο όμοιο -κατά χάριν- με τον Θεό. Ο σκοπός του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας είναι ακριβώς αυτός· η ένωση του πιστού με τον Χριστό, μέσω της θείας Μεταλήψεως του Αγίου Σώματος και Αίματος του Κυρίου.
-Φυσική συνέπεια αυτού είναι ο ενωμένος με τον Υιό του Θεού πιστός να γίνεται συγκληρονόμος των αγαθών της βασιλείας του Θεού.
Αυτές είναι μερικές από τις ευεργεσίες που χάρισε στον άνθρωπο ο Κύριος, με τη θεία Του Γέννηση στο Σπήλαιο της Βηθλεέμ.
Και το καταπληκτικό είναι ότι μας χάρισε όλα αυτά ο Κύριος ενώ εμείς τηρούσαμε εχθρική στάση απέναντί Του, λατρεύοντας τα είδωλα για θεούς.
Από την πλευρά του ο άνθρωπος δεν είχε καμμία ελπίδα σωτηρίας. Γι’ αυτό ανέλαβε αποκλειστικά ο Τριαδικός Θεός το σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου. ” Ὁ Πατήρ εὐδόκησεν, ὁ Λόγος σάρξ ἐγέ́νετο καί ἡ Παρθένος ἔτεκεν -ἐκ Πνεύματος Ἁγίου- Θεόν ἐνανθρωπήσαντα” (Αίνοι Χριστουγέννων). Το σχέδιο αυτό της σωτηρίας του ανθρώπου, διά της ενανθρωπήσεως του Μονογενούς Υιού του Θεού, τέθηκε σε εφαρμογή από τον Θεό με αποκλειστικό κίνητρο την άπειρη αγάπη Του. Από αγάπη ο Πατήρ θυσιάζει τον Υιόν Του. Από αγάπη στον άνθρωπο ο Υιός ταπεινώνεται και υφίσταται τα καρφιά του Σταυρού. Από αγάπη το Άγιο Πνεύμα συνεργεί με τον Πατέρα και τον Υιόν στο να ολοκληρωθεί το σχέδιον της σωτηρίας του κόσμου.
Και όλες τις ευεργεσίες που κάθε πιστός μπορεί να απολαύσει από τη θεία Γέννηση, τίς απολαμβά́νει ως Χάρη, ως δώρα του Θεού χωρίς αντάλλαγμα: Ο Απόστολος Παύλος το διευκρινίζει: “Πραγματικά, με τη χάρη Του σωθήκατε δια της πίστεως. Κι αυτό δεν είναι δικό σας κατόρθωμα αλλά δώρο Θεού.”(Εφεσ. 2,8). Άλλωστε τι αντάλλαγμα θα περίμενε από μας ο Θεός στην κατάσταση που ήμασταν!
Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, όταν στις καρδιές μας, αυτές τις ημέρες των Χριστουγέννων συνειδητοποιήσουμε τον πλούτον των ευεργεσιών που μας έφερε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός με τον ερχομό Του ανάμεσά μας, είμαι βέβαιος ότι οι θλιβερές καταστάσεις που ζούμε θα χάσουν την οξύτητά τους και στις καρδιές μας θα κυριαρχήσει η ειρήνη, που ανήγγειλαν οι Άγγελοι στους ποιμένες της Βηθλεέμ και η ανέκφραστη χαρά του Χριστού. Αυτό και σας εύχομαι ολόψυχα!
Χαρούμενα, ειρηνικά και ευλογημένα Χριστούγεννα!
Με εγκάρδιες πατρικές ευχές
+ Ὁ Πισιδίας Σωτήριος